Грамадзянска-патрыятычнае выхаванне ва ўстанове дашкольнай адукацыі забяспечвае планамерную і паслядоўную перадачу гістарычнага і сацыяльнага вопыту беларускага народа, выхаванне павагі і гонару да дзяржаўных сімвалаў Рэспублікі Беларусь. Цікавасць дзіцяці да вывучэння такога аб'ёмнага матэрыялу ў значнай меры залежыць ад зместу адукацыі. Таму патрыятычнае выхаванне не проста рэалізуецца традыцыйнымі метадамі адукацыі, а чэрпае крыніцы з педагагічных ідэй беларускага народа, у аснове якіх культ чалавека, культ высокай маралі і прыгажосці, культ дабрыні. Тады эмацыйна-пазнавальныя ўражанні дзіцяці матывуюць да авалодання роднай мовай, захавання народных і дзяржаўных традыцый, імкненне далучацца да беларускай культуры. Такім чынам, патрыятычнае выхаванне рэалізуе патрэбнасць у якасцях, генетычна ўласцівых дзіцяці. Патрыятычныя якасці характэрны толькі чалавеку, і чым вышэй узровень авалодання імі, тым вышэй узровень пазнавальнай арганізацыі, тым вышэй гэтая генетычна наканаваная цяга да спазнання соцыўма, патрэба яго ўзбагачаць вынікамі сваіх ведаў і сваёй працы.
Мэта грамадзянска-патрыятычнага выхавання дзяцей накіравана на фарміраванне першапачатковых уяўленняў аб родным краі, паважлівых адносінах да іх, выхаванне маральнасці, патрыятычных пачуццяў, грамадзянскасці, працавітасці, далучэнне да нацыянальных каштоўнасцей, нацыянальных культурных традыцый, датычнасці да сучасных падзей.
Рэалізацыя зместу патрыятычнага выхавання дашкольнікаў забяспечвае фарміраванне ў іх маральных норм і набыццё сацыяльнага вопыту, гатоўнасці да паспяховага пераходу на наступны ўзровень адукацыі.
Задачы грамадзянска-патрыятычнага выхавання дашкольнікаў вызначаны ў Вучэбнай праграме дашкольнай адукацыі:
развіваць:
- усведамленне сваёй прыналежнасці да сям'і, дзіцячай групы, грамадству ў цэлым;
- цікавасць да роднасных адносін, да гісторыі сваёй сям'і;
- пачуццё сімпатыі, эмацыйнай прыхільнасці, даверу ў зносінах з аднагодкамі;
- уменне ўсведамляць сябе ў часе (у сучаснасці, мінулым і будучыні);
- цікавасць да сацыяльнай рэчаіснасці: да працы дарослых, працы сваіх бацькоў; да ўзаемаадносін людзей розных прафесій;
- гуманнае стаўленне да ўсяго жывога, развіццё запатрабавання ў спазнанні прыроды і беражлівых адносін да яе;
- дапытлівасць да паняцця "Радзіма" (месцам, дзе нарадзіўся чалавек, дзе жывуць яго родныя), славутасцям свайго горада, пасёлка, дзяржавы;
- актыўны ўдзел ва ўсіх відах дзіцячай дзейнасці;
фарміраваць:
- адэкватныя ўяўленні аб сабе, аб іншых;
-усведамленне сябе як члена дзіцячага таварыства;
- цікавасць да свайго знешняга аблічча і ўнутранага свету;
- датычнасць да сучасных падзей, першапачатковыя ўяўленні аб нацыянальных культурных традыцыях;
- нацыянальная самасвядомасць;
- веды аб дзяржаўнай сімволіцы (сцяг, гімн, герб), жывёл, птушках, дрэвах, колерах, якія могуць з'яўляцца сімваламі беларускай дзяржавы (хвоя, зубр, бусел, кветка лёну, канюшыны, васілёк);
- пачуцці маральнай, эстэтычнай і экалагічнай культуры;
- самастойнасць у разнастайных жыццёвых сітуацыях;
выхоўваць:
- цікавасць, увага і добразычлівае стаўленне да навакольных;
- гуманныя адносіны, эмацыйную прыхільнасць і давер да блізкіх дарослых і аднагодкаў;
- цікавасць да нацыянальных і агульначалавечых каштоўнасцяў, культурных традыцый народа;
- патрыятычныя пачуцці, грамадзянскасць;
- пачуцці кахання да роднага краю і гонар за яго;
- лепшыя маральныя якасці беларусаў: дабрыню, спагадлівасць, працавітасць, гасціннасць, сумленнасць і інш.;
- павага да этнічных прыкмет жыхароў Рэспублікі Беларусь, мовы беларусаў.
Працэс грамадзянска-патрыятычнага выхавання ва ўстановах дашкольнай адукацыі арганізуецца з улікам прынцыпаў:
- гуманізацыі адукацыйнага працэсу ва ўстанове дашкольнай адукацыі, які прадугледжвае раўнапраўе і ўзаемапавагу ўдзельнікаў адукацыйнага працэсу;
- культурнай традыцыйнасці, які прадугледжвае патрыятычнае выхаванне ў духу гістарычных, культурных традыцый народа, яго мовы і звычаяў;
- паступовасці і бесперапыннасці, які мяркуе, што патрыятычнае выхаванне праходзіць шэраг этапаў, паступова ўскладняецца яго змест, карэктуюцца напрамкі развіцця маральных якасцей асобы і забяспечваецца іх пераемнасць;
- комплекснасці і інтэграцыі, згодна з якім адукацыйны працэс разглядаецца як адзіная цэласная сістэма, якая забяспечвае мэтанакіраванае ўзаемадзеянне педагогаў установы дашкольнай адукацыі, сям'і, работнікаў музеяў, бібліятэк і інш. Інтэграцыя ажыццяўляецца на аснове комплекснага падыходу да планавання